Tekeningen

Ian McQue

Ian McQue is een conceptartist die voor de game- en filmindustrie werkt. Zoek eens op wat hij voor de film Mortal Engines heeft gemaakt en je krijgt de prachtigste fantasy voorgeschoteld (zie https://www.iamag.co/mortal-engines-60-concept-art-by-ian-mcque/ ). Hij heeft niet alleen een grenzeloze fantasie, maar ook een ongelooflijk trefzekere techniek. In zijn schetsen zie je al de dynamiek en overtuigende mechanica die in de uiteindelijke creaties tot leven komt. Je vindt veel werk van deze kunstenaar op het internet – hij wordt zeer vaak “gepind”.

Ik heb hier een paar snelle schetsen van hem nagemaakt (zo’n 10 minuten ’t stuk, in digitale inkt).

Franquin

Franquin is de tekenaar van Robbedoes en Kwabbernoot, Ton en Tineke, de Marsupilami en natuurlijk Guust. Een zwierige, ongelooflijk dynamische stijl, spannende verhalen en hilarische gags maken hem tot een van de toppers uit de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw. Zijn enorme productiviteit leidde ook tot een zware productiedwang, die voor zijn gezondheid niet al te best was. Aan het einde van zijn leven tekende hij vaak zwartgallige en cynische stripjes, als uitlaatklep waarschijnlijk voor de teloorgang van zijn menselijke idealen.

Franquin was een meesterlijke creator van allerlei misvormde mensjes en monstertjes, soms gruwelijk, vaak grappig. In digitaal potlood en waterverf heb ik er een paar nagemaakt.

Jack Davis digitaal

De laatste tijd heb ik vooral analoog gewerkt. Ouderwetse pen en papier en waterverf. Hieronder weer eens een digitale prent. Deze is gemaakt naar een tekening van Jack Davis, een van mijn all time favoriete illustrators. Zijn werk heb ik nagemaakt als digitale potloodtekening en van een beetje kleur voorzien met digitale waterverf.

Uit mijn schetsboeken

Seinwachtershuisje Hemmen-Dodewaard
fantasielandschap

Oude tekeningen uit een overvolle map

aquarel – lens flare toegevoegd in photoshop

Uit een van mijn schetsboekjes

Faun

Een faun is een bosgod met het bovenlichaam van een mens en het onderlijf van een bok. Onderzoek van haren uit de vacht van een faun toont zowel menselijk DNA aan als DNA-sporen van geitachtigen. Verder is er niet veel bekend over de anatomie en fysiologie van het wezen. De verborgen leefwijze diep in de uitgestrekte wouden van Europa is hier waarschijnlijk de oorzaak van. Bovendien is de faun schuw. De geur van een mens doet hem vluchten. Op zijn sterke poten is het ranke creatuur razendsnel, ook tussen het dichte geboomte van een oerbos. Zijn snelheid, wendbaarheid en zijn schutkleur laten hem volledig verdwijnen in zijn omgeving.

Volgens onderzoeker en faunspecialist doctor Alvaro Ramírez heeft de faun een diepe connectie met de natuur. Hij heeft de faun meer dan eens waargenomen tijdens het beoefenen van magisch-mythische rituelen. Daarbij speelt muziek (panfluit!) een belangrijke rol. Dr. Ramírez veronderstelt dat de sieraden die de faun vaak draagt (gemaakt van stenen en botjes) eveneens een magische betekenis hebben. De faun kent dus een eigen cultuur.

Megalaodon

De megalodon is een haaiensoort die enorme afmetingen kan bereiken. Deze haai verscheen rond 18 miljoen jaar geleden in het Mioceen en stierf uit aan einde van het Plioceen of het begin van het Pleistoceen (schattingen variëren tussen 3,6 en 1,5 miljoen jaar geleden). Hij domineerde de gematigde zeeën van de wereld en leefde zonder vijanden. De vis kon een lengte bereiken van 18 meter en zijn bek tot twee meter opensperren. De soort is nauw verwant aan de nog levende witte haai, maar vele malen groter dan deze. Recente waarnemingen (beschreven in It’s alive, Máté Jako,2018) hebben aangetoond dat er vandaag de dag nog megalodons in leven zijn. De dieren leven in de diepste diepten van de oceaan. Soms echter jagen zij in ondiep water. Hun voedsel bestaat onder andere uit baleinwalvissen, zeekoeien en tandwalvissen. In de buurt van de Marianentrog bij het eiland Guam is een exemplaar van meer dan 24 meter lengte gesignaleerd, met staartvinnen van ruim acht meter en rugvinnen van meer dan vier meter. Het dier moet zo’n 20 ton zwaar zijn. De megalodon is de toppredator van de grote oceaan. Geen enkel wezen is tegen hem opgewassen; voor de megalodon is alles prooi.

Alruin

De alruin is een plant met vruchten die enigszins op de tomaat lijken. Alruin behoort tot de familie der nachtschade. In het Arabisch heet deze vrucht ‘beid el-jinn’ oftewel ‘het ei van de geest’.

De alruinwortel bevat giftige alkaloïden. De hallucinogene werking hiervan heeft de plant de naam van heksenkruid gegeven. de alruin wordt in magische zalven en dranken verwerkt en is nog steeds een veel gebruikt ingrediënt in wicca-recepten.

De alruinwortel heeft connecties met het dierenrijk omdat hij een schreeuw geeft als hij wordt geplukt. Mensen die de kreet horen kunnen er krankzinnig van worden.

Als een oude plant afsterft, leeft de wortel bovengronds nog een aantal jaren verder. Deze oude wortels hebben een enigszins humanoïde uiterlijk. Ze leven in de dichte begroeiing van moerasland, tot aan hun uiteindelijke dood. Wie een levende alruinwortel ziet, moet de oren bedekken, maar hij doet er goed aan hem te volgen: alruinwortels brengen geluk en wie meer dan een uur in de nabijheid van een solitaire alruin vertoeft, zal grote rijkdom verwerven. Maar pas op! Velen zijn hierdoor in een moeras verdwaald geraakt en nimmer naar hun stede teruggekeerd.

Jenny Greenteeth pulls you in!

Oefening naar een tekening van Alan Lee, uit het oude fairies-boek dat ik jammer genoeg niet meer in mijn bezit heb.

Demonen uit een van mijn schetsboekjes

Naar demonen uit Zarono’s Necromonicon

Uit een van mijn schetsboekjes

naar Peter Vos, Commedia Dell’Arte

Pink quad tractor Ford F.T.G.

Uit een van mijn schetsboekjes

De daemon van Dennis

demone di Zarono

Uit een van mijn schetsboekjes

Macrotus Sylvaticus

Old Timers

Linda en ik zijn vaak naar de Old Timer-dagen geweest die hier in de Betuwe georganiseerd worden. Die ouderwetse, puur mechanische auto’s vind ik boeiende onderwerpen – veel mooier vaak dan moderne auto’s met gladde elektronica erin verstopt.
Dit zijn oude tekeningen. De eerste drie heb ik op parkeerplaatsen gespot; de jaguar is van een Old Timer-dag in Opheusden.


In deze coronatijd gaan die dagen niet natuurlijk niet door. Vandaar dat onderstaande tekening naar een foto gemaakt is.

……………………………………………………….

Steelworkers’ lunchbreak

levert een iconische foto een iconische tekening op?

= Finally the audio transcripion to the image =

……………………………….

Een van mijn all time favoriete tekenaars is Robert Crumb. Hij is als een krankzinnige geobsedeerd door sex, een obsessie die hij soms van de broodnodige zelfspot voorziet, maar ook is hij een van de eerste en meest vergaande vernieuwers van de Amerikaanse comic. Zijn ‘underground’ werk voor onder andere andere ZAP en WEIRD was in de jaren ’60 en ’70 absoluut toonaangevend.
Aanvankelijk werkte hij bij een studio voor prentbriefkaarten, doorgaans in een klassieke comic-stijl. Maar met de revolutie in de jaren ’60 en onder invloed van LSD veranderde hij in een unieke kunstenaar, met bizarre en maatschappijkritische verhalen in een geheel eigen stijl.
In de loop der jaren is hij steeds preciezer en realistischer gaan tekenen. Zijn huidige werk lijkt nog het meest op 19e eeuws graveerwerk, geduldig met een fijn pennetje op papier gezet.

Hieronder heb ik een paar tekeningen van hem uit de jaren ’80 overgemaakt. Zo precies mogelijk, om het stijltje te doorgronden. Ik heb een van de tekeningen in zwart-wit toegevoegd, voordat ik hem digitaal inkleurde, om het lijnwerk te laten zien. Crumb’s werk is overigens doorgaans in zwart-wit gepubliceerd, in de vroege jaren in gestencilde vorm of als goedkope offset druk.

……………………………………..

Jack Davis is de beste tekenaar die MAD ooit gehad heeft. Een perfecte mengeling van realistisch en cartoonesk, met altijd maximale dynamiek – niet door de gesuggereerde beweging, maar door de levendige lijnvoering. Hieronder twee platen van hem die ik nagemaakt heb, om zijn stijl te verkennen.

naar Jack Davis
naar Jack Davis

……………………………………………….

Twee schoentjes, uit het rommelmuseum naast het ei van Barneveld (aquarel en kleurpotlood).

………………………………………………………..

Peter Delgildish is een kunstenaar die ingewikkelde ‘doodle’-achtige tekeningen maakt. Ze zijn zo ingewikkeld dat je ze niet kunt natekenen, maar de sfeer pakken en de stijl navolgen lukt wel. Het is heel ontspannend dit soort complex werk te maken. Zoek op ‘peter draws’ en je vindt een schat aan prachtige tekeningen en geestige filmpjes.

Twee autowrakken – naar foto’s op het world wide web