Een growth mindset

Topsy 1a

Topsy 1b
Sommige olifanten denken dat het Topsy allemaal is komen aanwaaien. Niets is minder waar. Een succesvolle circusolifant zijn vraagt meer, veel meer dan talent alleen. Alles staat of valt met intensieve training. Doorzettingsvermogen. Tienduizend uren op een bal balanceren om je evenwicht te verfijnen. Tienduizend uren op je snuit staan om je slurf te harden. Tienduizend keer op je bek gaan, maar NOOIT opgeven, want een topatleet gaat altijd door! Bovendien moet je bereid zijn een mal hoedje te dragen. Topsy heeft gekozen voor een rode fez, als eerbetoon aan Tommy Cooper, die andere olifant. Het enige wat Topsy weigert is het dragen van een rokje. Dat verdomt hij. Er zijn grenzen. “Ik ben geen aap”, zegt hij daarover. Maar als je zo goed bent als Topsy mag je af en toe ook eisen stellen. En daarin blijft hij, zoals in alles, heel bescheiden.

Topsy2b

Is dit een gedicht?

Een verhaal geschreven. Veel te lang, veel te uitleggerig. Ingekort. Alinea’s geschrapt, zinnen afgedankt, woorden verworpen.
Daarna nog eens ingekort. En nog eens. Van ruim 600 woorden naar 112 woorden. Kan het nog korter?
Deze 39 woorden vormen de kern. Ze roepen voor mij alles op:

in een witte kamer
op een witte baar
met witte lakens
een witte vrouw
met lange witte haren
strekt haar witte arm
met haar witte hand
met haar benige vingers
wenkt zij mij
kom, denkt zij
kom bij mij

Is dit een gedicht? Waaiert vanuit deze kern bij de lezer een inhoud weer uit? Is een “verdichting” als deze een werkzaam procédé?

fat boy

 

Vraag iemand hoe een vintage microfoon eruit ziet en dít is wat hem te binnen schiet…

20180318_111236

Dit is mijn tekening van de Shure SW55, de meest iconische microfoon ooit gemaakt.

elvis postzegel

Het originele ontwerp dateert van 1939; in de jaren daarna volgden vele variaties op het eerste model. Tot op de dag van vandaag voert Shure dit model, bijgenaamd de fat boy, in zijn catalogus – zij het met modernere specs.

Dit exemplaar ligt bij ons in de vitrine. Een antiek apparaat, nog voorzien van de oude 3-pinsconnector en keurig, met de oorspronkelijke kabel, in het oude opbergzakje. Linda heeft hem als aandenken aan Wim en Sjaan van Boxel. Zij waren afkomstig uit Maarsen en actief in de Gooise muziekwereld. Ze werkten regelmatig voor “Hilversum”, onder andere met een kinderkoor. Later hadden zij een muziekschool en een muziekwinkel in Heerhugowaard.

In hun Waardse tijd waren ze een soort opa en oma voor Linda, die pianoles en zangles van ze kreeg – klassieke lessen, achter de vleugel.