Vilanelle

“The moon gazed on my midnight labours, while, with unrelaxed and breathless eagerness, I pursued nature to her hiding places.”

Naar aanleiding van het boek The modern Prometheus van Mary Shelley Wollstonecraft Godwin (AKA Mary Shelley’s Frankenstein, maar de alternatieve titel past beter bij het verhaal) heb ik een vilanelle geschreven. Omdat ik die dichtvorm eens wilde toepassen.

 

Villanelle

Geen plaats voor mij op deze aarde.
Dit niet mijn lijf, dit niet mijn brein.
Beter is het niet te zijn
Dan een als ik, een diep ontaarde.

Ik hul mij in het nachtgordijn,
Geen plaats voor mij op deze aarde.
Ik brak het oog dat naar mij staarde,
Ik kneep de strot tot bloedfontein.

Beter is het niet te zijn.
Dood de vader die mij baarde,
Dood mijn vader! Mijn helse zijn!
Geen plaats voor mij op deze aarde.

En zij die zich aan zijn zijde schaarde,
Vermorzel haar! Doe hem pijn!
Beter is het niet te zijn
Dan een uit lijken opgespaarde.

De dood ontroofd door Frankenstein.
Geen plaats voor mij op deze aarde,
Beter is het niet te zijn.

 

 

Een reactie op “Vilanelle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s